جوانان ایرانی

  • تاریخ : ۱۲ام شهریور ۱۳۹۷


باقی ماندن نام نیک آرزوی قلبی پدر بود. او از ندیدن پسرش ناراحت و دلتنگ بود ولی از ته دل از شهادت، عاقبت بخیری و ا�تخار بزرگی که عار� به جا گذاشته بود، احساس غرور و شع� می‌کرد. برای یک پدر هیچ چیزی با ارزش‌تر از این نیست که پسرش نام خانواده را بلند و سرا�راز کند